Carl Friedrich Ludwig Christian von Lehndorff urodził się 17.09.1770 r. w Królewcu rok po ślubie swoich rodziców: Ernsta Ahasverusa Heinricha (1727-1811) oraz Amelii Karoliny von Schmettau-Stohnsdorf (1751-1830). Był piątym dziedzicem sztynorckich dóbr, a ósmym z kolei ich właścicielem.

Marion von Dönhoff opisuje postać Carla w swojej książce Dzieciństwo w Prusach Wschodnich:

Carl Lehndorff, którego siostra [Paulina Luisa] poślubiła mojego pradziadka Augusta Philippa Dönhoffa, wielokrotnie zasłużył się w walkach przeciwko Napoleonowi. Był zwolennikiem generała Yorcka. W grudniu 1812 roku przejechał konno po głęboko zaśnieżonych drogach stukilometrowy odcinek drogi z Gąbina (Gumbinnen) do Taurogów w ciągu jednego dnia, aby wręczyć Yorckowi poparcie przedstawicielstw landów w kwestii rozwiązania narzuconego braterstwa z Napoleonem - tego, które stało się podstawą tak zwanej umowy z Taurogów.

Widok alei dębowej w kierunku kaplicy (pocztówka z 1914 r.)

W następstwie tego wydarzenia Carl  Lehndorff utworzył również regiment kawalerii, którego utrzymanie całkowicie finansowały pruskie landy, a który to regiment szczególnie zasłynął w czasie wojny wyzwoleńczej 1813-1814.

Przez 50 lat (1829-1880) pałac był ciągle rozbudowywany (zdjęcie z lat 1920-30).

Carl Friedrich mając 53 lata (w roku 1823) poślubił 18-letnią Paulinę von Schlippenbach. Z małżeństwa tego urodziło się pięcioro dzieci:

• Pauline (1825-1889)
• Karl Meinhard (1826-1883) - szósty dziedzic Sztynortu, z zawodu prawnik i dyplomata, jednak pasją jego życia była hodowla koni. Twórca słynnej sztynorckiej stadniny.
• Heinrich Ahasverus Otto Magnus (1829-1905) - adjutant cesarza Wilhelma I. Ponieważ jako drugi syn nie mógł dziedziczyć Sztynortu, wybudował przepiękny pałac w Preyl (1890-94) - siedzibę dla swojej gałęzi rodu. Przeniósł się tam wraz z rodziną w roku 1900, jego wnuk Heinrich powrócił do Sztynortu w 1936, by odziedziczyć pałac po wygasłej tam linii Karla Meinharda.
• Georg Hermann Albrecht (1833-1914) - słynny hodowca koni, podobnie jak jego syn Siegfried.
• Magdalene (1836-?)

Dla licznej rodziny wybudowany ponad 100 lat wcześniej pałac zaczął być zbyt ciasny, dlatego też w 1829 r.  zapoczątkowano jego trwającą ponad 50 lat rozbudowę, która została zakończona dopiero przez hrabinę Annę w 1880 r. W ramach tej rozbudowy wybudowano w parku neogotycką kaplicę (1830 r.).

Małżeństwo Carla i Pauliny nie przetrwało próby czasu i po 17 latach (w roku 1840) zakończyło się rozwodem, co nie było w tamtych czasach powszechne.

Carl Friedrich Ludwig zmarł 2 lipca 1854 roku w Królewcu.

oraz jego żona zaradna Eleonora